Przeżyjmy to jeszcze raz. A może by pójść o krok dalej i powiedzieć, „Przeżywajmy to każdego dnia”. Nie tylko w czasie Wielkiego Tygodnia. Pamiętajmy co pozostawił nam na pamiątkę Chrystus w ciągu tych trzech dni abyśmy mogli zbliżyć się do Niego. Spróbujmy wejść w bliższą relację z nim poprzez czytanie Ewangelii, codzienną modlitwę w formie rozmowy z Nim. Częstsze uczestnictwo we mszy świętej, połączone z przyjęciem jego najświętszego ciała. Częstszą adorację Najświętszego Sakramentu i korzystanie z Sakramentu Pokuty i Pojednania. Pan Jezus potrzebuje naszej miłości, naszego towarzystwa i pragnie naszego szczęścia. On nadaje naszemu życiu sens. On naprawdę jest naszą Drogą, Prawdą i Życiem. Spójrzcie ile wśród ludzi niewierzących jest strachu, niepewności, jak ogromna jest skala samobójstw, szczególnie wśród młodych ludzi, którym robi się ogromne spustoszenie w umysłach. Przecież dzisiejsi inżynierowie dusz wmawiają im, że bez Boga mogą góry przenosić. Że Jego przykazania ograniczają ich wolność. Ale gdy na ich drodze stanie najmniejsza przeszkoda, znikąd pomocy, są pozostawieni na pastwę losu, oszukani, osamotnieni, nagle ich życie traci sens i jedynym wyjściem jest samobójstwo. Chrońmy nasze dzieci, naszych bliskich od beznadziei. Dajmy im Chrystusa, nasz największy skarb. Zawierzajmy ich Jezusowi i Jego Najczulszej Matce Maryi. Proście Ducha Świętego o Jego Dary. Zachęcajcie ich do nawiązania bliższej relacji ze Zbawicielem, najlepszym Przyjacielem. Nie wstydźmy się o Nim mówić. Odwagi!
