Drodzy bracia i siostry! Kolejny październik, to kolejna okazja aby przytulić się do naszej Matki i razem z nią rozważając tajemnice różańca św. wypraszać łaski dla nas, dla naszych najbliższych, dla naszej ojczyzny i całego świata. „Różaniec, to modlitwa, którą bardzo ukochałem – powiedział święty Jan Paweł II… Od mych młodzieńczych lat, różaniec towarzyszył mi w chwilach radości i doświadczeń. Zawierzyłem mu wiele trosk i dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy. A ponieważ różaniec jest modlitwą wdzięczności, miłości i ufnej prośby, w dziesiątki jego serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy rodziny i narodu, Kościoła czy ludzkości… Zawrzeć w nich nasze własne sprawy i sprawy naszych bliźnich, szczególnie tych, których kochamy. W ten sposób ta prosta modlitwa będzie pulsować życiem ludzkim”, bo „nie ma takiego problemu ani osobistego, ani rodzinnego, ani narodowego, ani międzynarodowego, którego by nie można rozwiązać przez różaniec” – mówiła Matka Boża do siostry Łucji w Fatimie, dlatego „odmawianie różańca jest dzisiaj koniecznością, bo różaniec, to dar Matki do zmieniania świata” (Pan Jezus do Małgorzaty Balhan). Każdy bowiem epizod z życia Jezusa i Maryi, ma swój odpowiednik w naszym życiu. Każdy stan ludzkiego bytowania, w znacznej mierze jest odbiciem Ich przeżyć, przeto „różańcem trzeba żyć, trzeba go umiejętnie wplatać w swoje życie, w każdą jego sytuację… Najwznioślejsze rozmyślania nic nie są warte, jeśli z wielkich wzlotów nie wypływa coś, co ma związek ze zwykłym, prostym życiem codziennym” – mówiła Matka Boża do Barbary Kloss… I „chociaż wielu myśli, że różaniec jest potrzebny Maryi, on jest potrzebny ale przede wszystkim nam” (Maria Jurczyńska), aby nim objąć wszystko to, co „składa się na życie ludzkie; wszelkie zdarzenia osobiste jak również naszych bliźnich, a nade wszystko tych, którzy nam leżą na sercu” (wg św.J.P.II ). „Wydarzenia dnia, radość, smutek, problemy drugiego człowieka – wszystko to może znaleźć w różańcu swoje właściwe miejsce”. Tyle, że „tylko ten człowiek, który w Bogu pokłada swą nadzieję i doświadcza własnej ograniczoności, będzie wołał do Niego w rozmaitych intencjach” (ks.Przemysław Sawa).
„Iluż to bowiem ludziom samotnym modlitwa ta pozwoliła obronić się przed zniechęceniem i apatią ! Ilu uratowała przed załamaniem w chwilach ciężkiej depresji ! W ilu zbolałych i rozgoryczonych sercach modlitwa różańcowa odbudowała utraconą wiarę w człowieka i jego dobroć ! Ilu nauczyła wspaniałej sztuki rezygnacji i wyrzeczeń, sztuki dźwigania krzyża wspólnie z Chrystusem ! Dla ilu była błogim uspokojeniem po gwałtownej burzy nerwów ! Ilu wreszcie przywróciła radość życia i wiarę w siebie ! Nikt nie jest zdolny tego policzyć ani tym bardziej spisać. Bo ten, kto modli się na różańcu, ten nigdy nie jest samotny. I choćby nie miał żadnego przyjaciela i żadnego życzliwego sobie człowieka, ciągle jest z nim i przy nim Boski Przyjaciel Jezus i Jego Matka Maryja” (wg ks.pallotynów). Wszystko, co nas spotyka trzeba powierzać Im przez różaniec, „bo kiedy będzie się zdawało, że znikąd nie ma już ratunku, to właśnie z różańca i przez różaniec spłynie do nas ratunek”…
Dlatego serdecznie zapraszamy Was Drodzy Parafianie do wspólnej modlitwy w tym wyjątkowym miesiącu. Nie zmarnujmy kolejnej okazji, a przede wszystkim danego nam czasu. Prośmy o pomoc dla nas, naszych rodzin, naszej umiłowanej ojczyzny i całego świata. Tak wielu potrzebuje naszej modlitwy zarówno żyjący jak i zmarli. Tak wielu utraciło sens życia. Pomóżmy im naszą wspólną modlitwą.
Zapraszamy na nabożeństwa różańcowe od poniedziałku do soboty o godz. 17.15 oraz w niedziele o godz. 16.15. Wszystkie osoby, które z różnych względów nie mogą uczestniczyć we wspólnej modlitwie prosimy o odmawianie różańca w zaciszu domowym. Korzystając z okazji zapraszamy wszystkich do wstąpienia w szeregi Wspólnoty Żywego Różańca działającego w naszej wspólnocie parafialnej.
JAK ODMAWIAĆ RÓŻANIEC ?
